เราเคยเจอคนเป็นอัลไซเมอร์ แรกๆก็ลืมโน้นลืมนี่ ก็รักษาต่อเนื่องนะแต่มันหนักขึ้น ลืมว่าเคยเย็บผ้าเป็น ทั้งที่ทำมาแทบจะทั้งชีวิต ลืมว่าบ้านตัวเองอยู่ไหน เดินๆแล้วหาบ้านไม่เจอ เป็นหนักๆก็ลืมว่ากินข้าวแล้ว แล้วหนักสุดคือ คิดจะฉี่ก็ฉี่ใส่เสื้อผ้าเลย เข้าห้องน้ำไม่เป็น เดินออกมาจากบ้าน เปิดน้ำทิ้งไว้ท่วมบ้าน แล้วตัวเองออกมานอนแก้ผ้าหน้าบ้าน แก้ผ้าเดินกลางถนน เห็นแล้วก็รับไม่ได้นะ ถ้ามีคนดูแล ก็สงสารคนดูแลนะ ขออย่าเป็นเลยดีกว่า