วิสัยทัศน์แห่งใบไม้ และหัวใจแห่งขุนเขา

ในโลกที่เต็มไปด้วยรายละเอียดอันซับซ้อน บ่อยครั้งเรามักติดหล่มอยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า จนหลงลืมภาพรวมที่ยิ่งใหญ่กว่า เปรียบดั่งคำกล่าวที่ว่า
เมื่อมองใบไม้ ก็จะไม่เห็นป่า
เมื่อมองป่า ก็จะไม่เห็นขุนเขา
ภูมิพยัคฆ์
ใบไม้ คือรายละเอียดเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นปัญหาเฉพาะหน้า งานที่ต้องสะสาง หรืออารมณ์ชั่ววูบ หากเราเพ่งมองแต่ใบไม้ใบเดียวนั้นด้วยความหมกมุ่น สายตาของเราจะถูกปิดกั้น จนมองไม่เห็นความอุดมสมบูรณ์ของ ป่า ซึ่งหมายถึงโอกาส ความสัมพันธ์ และบริบทโดยรอบที่เกื้อหนุนเราอยู่
แต่ในขณะเดียวกัน หากเราถอยออกมามองเพียงแค่ภาพรวมของ ป่า เราอาจจะหลงระเริงไปกับขอบเขตที่กว้างขวาง จนลืมสังเกตเห็น ขุนเขา อันเป็นรากฐานที่มั่นคงและเป้าหมายสูงสุดที่ครอบคลุมทุกสรรพสิ่งไว้
ปรัชญานี้ไม่ได้สอนให้เราละทิ้งสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แต่สอนให้เราฝึก "การปรับระยะของหัวใจ"
  • 1.
    ​รู้ชัดในรายละเอียด (ใบไม้)
  • 2.
    ​เข้าใจในบริบท (ป่า)
  • 3.
    ​และไม่ละสายตาจากเป้าหมายที่แท้จริง (ขุนเขา)
การมีสติที่สมบูรณ์ คือการมองเห็นความเชื่อมโยงของทั้งสามสิ่งนี้ในคราวเดียว เพื่อให้เราสามารถก้าวเดินไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง ไม่หลงทางไปกับความยึดติดที่บังตา และไม่ล่องลอยไปกับภาพกว้างที่ไร้จุดหมาย
โฆษณา