บางทีเราเชื่อคนอื่นแคร์คนอื่นมากกว่าตัวเราอีก สนว่าใครจะชอบไม่ชอบยอดไลค์นฝที่สังคมให้ค่า แต่ขณะที่เวลาผ่านไปกำลังมีความสุขก็ลุกมาคิดว่าตัวเองแย่ในขณะที่เราก็มีความสุขในสิ่งที่ทำ งงมากเลย ถ้าสักวันเส้นขาวที่คิดว่าเส้นชัยมันคือจุดเริ่มต้น เราก็วนอยู่ตรงเส้นขาวนั่นหล่ะ ทฤษดีที่คิดมากต่างๆนาๆ ในเวลาปฏิบัติจริงมันจะไม่มีทางเหมือนที่เราคิดมาเป๊ะๆ นั่นคือสิ่งที่เราคิด เวลาเราลงมือทำจริงๆ แผนและวิธีการจะมาเอง คนสมัยนี้เลยป่วยเขาไม่เคยหล่อเลี้ยงให้อาหารจิตวิญญาณตัวเอง แต่เราให้ค่าสังคมที่ใครก็ไม่รู้กำหนด