12 มิ.ย. เวลา 05:34 • ประวัติศาสตร์
ถ้าหนังสือในรูปแบบคำภีร์ใบลาน ก็มีมาตั้งแต่มอญนำมาให้แล้ว เอาไว้เรียนศาสนา และเรียนคำภีร์อายุรเวทจากอินเดีย เกี่ยวกับการรักษาพยาบาล
ถ้าจะเรียก ก็น่าจะเรียกได้ว่าเป็นห้องสมุดให้ศิษย์ ศึกษา เรียนรู้ และคัดลอก เสียมากกว่า
แต่ถ้าหมายถึงยุคที่มีหนังสือที่ประชาชนครอบครองได้ ซื้อขายได้ ก็ต้องเป็นเครื่องพิมพ์ที่ "หมอบรัดเลย์" นำเข้ามา
ทำให้ประชาชนเข้าถึงหนังสือพิมพ์ และ หนังสือได้ทั่วกัน
แต่ถ้าเป็นในกลุ่มครู วิศวกร เขาใช้ "พิมพ์เขียว" กัน เป็นการใช้เทคนิคเคลือบสารเคมีลงบนกระดาษ แล้วฉายแสง เหมือนการสกรีนลายลงบนผ้า
สมัยก่อน ในแหล่งที่ไม่มีเครื่องพิมพ์ เขาก็ใช้เทคนิคนี้ในการพิมพ์ข้อความหรือภาพจำนวนมากเพื่อเผยแพร่
เอกสารการเรียนต่างๆ หรือข้อสอบ ถ้าจะเรียนว่าเป็นหนังสือ มันก็ได้อยู่
ที่พิมพ์มานี้ แค่อยากให้นึกภาพได้ว่า การไม่มีหนังสือ ไม่ได้หมายความว่าไม่ได้เข้าถึงความรู้
คนสมัยก่อนถึงแม้จะอ่านตัวอักษรได้ไม่ดี ก็ยังสามารถทำบัญชี คำนวณ และบันทึกรายจ่ายได้
แต่เดิมแล้ว ร้านหนังสือส่วนมาก จะเป็นร้านให้เช่าหนังสือ และตัวแทนนำเข้าหนังสือเสียมากกว่า
....
แต่ถ้าจะตอบแบบทั่วไปตามตำรา ก็อ้างอิงจาก "หมอบรัดเลย์" ที่นำเข้าเครื่องพิมพ์ได้เลย
หนังสือเล่มแรกของไทย ชื่อตำรา จินดามณี
ถนนร้านหนังสือแห่งแรก อยู่ที่ เจริญกรุง
ร้านหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดชื่อ นิพนธ์ (เดิมชื่อ กรุงเทพบรรณาคาร)
โฆษณา