เกราะใจ บทที่ 9
หุ่นที่ยังอุ่น
วันจันทร์... อีกแล้วสินะ
กาแฟแก้วเดิม
ไม่ได้ช่วยให้ตื่น... จากความจำเจ
ภาพสะท้อนในชุดทำงาน
ลึกลงไปใต้ผิวหนัง...
"ข้างในกำลังกลายเป็นฟอสซิล"
ความฝันในวัยเยาว์
ถูกจัดวางไว้ในซอกตู้ที่ลึกที่สุด
มันถูกฝุ่นจับ
จนในที่สุด... "ก็ลืมชื่อมันไปแล้ว"
ไม่มีเสียงกรีดร้อง
ไม่มีหยาดน้ำตา
มีเพียงเสียงกลไกที่ฟันเฟืองหมุนกระทบกัน
ตื่น... เพราะนาฬิกาปลุกบอกให้ตื่น
กิน... เพราะเข็มสั้นชี้เลขสิบสอง
ขาคู่เดิมเดินไปตามเส้นทางที่คนอื่นขีดไว้
น่าแปลกดีเหมือนกัน
ร่างกายนี้ยังอุ่น
หัวใจยังเต้นตึกตัก
แต่ในแง่ของความรู้สึก...
"พิธีฝังศพเสร็จสิ้นไปนานแล้ว"
เหลือทิ้งไว้เพียงหุ่นเชิด
ที่คอยพยักหน้ารับคำสั่งจากปฏิทิน
ปล่อยให้ชีวิต... ผ่านไปเฉยๆ
ในฐานะ... "สิ่งมีชีวิตที่ไร้ชีวา"
— quiet.notes
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 VoxPop