14 มิ.ย. เวลา 14:02 • ไลฟ์สไตล์

บันทึกจากคนที่ยืนดูโลกเงียบ ๆ

บทที่ 4 : คนที่นั่งอยู่ข้างกัน แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
“บางครั้ง
การอยู่ใกล้กัน
อาจไม่ใช่เรื่องเดียวกับการอยู่ด้วยกัน”
____
วันนี้
ห้างสรรพสินค้าคนแน่นเหมือนทุกครั้ง
ผมไม่มีธุระต้องไปไหน
และไม่ได้ตั้งใจมาซื้ออะไรเป็นพิเศษ
แค่อยากหาที่นั่งเงียบ ๆ
ปล่อยกาย
ปล่อยใจ
ให้อยู่กับความคิดของตัวเองสักพัก
พอรู้ตัวอีกที
เย็นแล้ว
ก่อนกลับบ้าน
ผมแวะกินข้าวในร้านอาหารร้านหนึ่ง
ในร้านมีคนอยู่หลายโต๊ะ
บางโต๊ะเป็นครอบครัว
บางโต๊ะเป็นคู่รัก
บางโต๊ะเป็นเพื่อนที่นัดกันมาเจอ
ผมนั่งอยู่ไม่ไกลนัก
ระหว่างรออาหาร
ผมมองผู้คนรอบ ๆ ไปเรื่อย ๆ
มีคู่หนึ่งนั่งตรงข้ามกัน
อาหารยังมาไม่ครบ
แต่ทั้งสองคนก้มมองหน้าจอของตัวเอง
เป็นพัก ๆ จึงเงยหน้าขึ้นมา
แล้วก็ก้มลงไปอีกครั้ง
โต๊ะข้าง ๆ ก็คล้ายกัน
พวกเขามาด้วยกัน
แต่นานหลายนาที
ผมแทบไม่ได้ยินบทสนทนา
มีเพียงเสียงช้อนกระทบจาน
เสียงพนักงานเดินผ่าน
และแสงจากหน้าจอเล็ก ๆ
ที่ส่องขึ้นมาบนใบหน้าแต่ละคน
ผมนั่งมองอยู่เงียบ ๆ
ไม่มีอะไรผิดปกติ
ไม่มีใครดูไม่มีความสุข
ทุกคนดูสบายดี
เพียงแต่บางช่วง
ผมรู้สึกเหมือนผู้คนกำลังอยู่กับบางสิ่ง
ที่อยู่นอกโต๊ะอาหารมากกว่า
ผมมองอยู่พักหนึ่ง
แล้วนึกขึ้นได้ว่า
บางครั้ง
การอยู่ใกล้กัน
อาจไม่ใช่เรื่องเดียวกับ
การอยู่ด้วยกัน
ผมกินข้าวจนหมดจาน
ลุกขึ้นจ่ายเงิน
แล้วเดินออกจากร้าน
ขณะที่ผู้คนรอบตัว
ยังนั่งอยู่ตรงนั้น
หรือผมอาจคิดไปเอง
🌙
โฆษณา