14 มิ.ย. เวลา 22:24 • ความคิดเห็น
เดินทาง คนเดียวจนชินแล้วค่ะ
สมัยยังไม่มี สมาร์ทโฟน
พกแผนที่ เปิดปั๊กกะตืน
สมุดบันทึกข้อมูลติดต่อต้องครบ
ต้องจดไว้ให้พร้อม
การสื่อสาร กับผู้คนท้องถิ่น -
การเตรียมตัว และแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
เรื่องเวลา/การต่อรองราคาเรื่องการเดินทาง
ความรวดเร็ว ให้ถึงที่หมายตามเวลากำหนด
หากเป็นการท่องเที่ยว การเดินทางในที่สนุก
กรุงเทพ, คงเป็นเมืองที่เอื้อต่อเดินทางคนเดียว
ได้หลากหลาย ง่าย และสนุกมาก
ได้ลองโดยสารทุกอย่างหลากหลาย
และชอบเดิน ซื้ออาหารอีสานข้างทาง 🚶
ต่อ BTS/MRT ใต้ดิน เดินจนเหงื่อ ขาลาก 🚊
โดยสารเรือ หางยาว (ชอบมากๆๆ) 🚤
และวิน พี่วินนี่ โหด หมวกกันน็อคก็มีกลิ่น 🏍️
ชอบเบรกแรง และพาลัดเลาะ คงหวังประหยัดน้ำมัน
แถม ฝ่าไฟแดง (หลังๆ ไม่ค่อยชอบ พี่วิน
นอกจาก จะไปขึ้นเครื่องไม่ทัน ต้องง้อพี่เขาหน่อย)
(ไม่ชอบนั่ง รถญาติ, Grab หรือ Taxi 🚗
เพราะ นั่งในรถอย่างเดียว ก็ถึงปลายทาง
รู้สึกพะอืดพะอมกับรถติด
ความยาวนานในรถ และกลิ่นน้ำหอม)
นั่งรถไฟอินเดียก็สนุกดี การต่อ รถไฟในชนบท
มาในเมือง ต้องถามผู้คนท้องถิ่น เรื่องการต่อรถ
ผู้คนน่ารัก ผู้คนชอบแนะนำ
ผู้คนจะชอบท่องเที่ยว ในรถไฟเป็นครอบครัว
เอาอาหารมากิน ทิ้งพลาสติกข้างทาง ทิ้งบนรางรถไฟ
เด็กๆปีนป่าย เอาเท้าเกาะ
ต้องรีบไปเข้าห้องน้ำ ตอนยังไม่มีใครเข้า
ก่อนเดินทาง ดื่มน้ำ เข้าห้องน้ำให้บ่อยไว้ก่อน
ในรถไฟ ดื่มน้ำให้น้อย เพราะไม่อยากใช้ห้องน้ำแล้ว
มีพ่อค้าแม่ค้า เดินหาบ แตกกวาจิ้มพริกเกลือ
และเมนูมากมาย ได้มองเขาประกอบอาหารขาย
แปลกตา และ น่ารักดี
มีสาวประเภทสองมาขอเงิน ถ้าไม่ให้
ก็ต้อง ทนฟังเขาต่อว่า (ความเชื่อ และวัฒนธรรมเขา)
มาเล /สิงคโปร์ ก็ชอบ ชนบท มากกว่าในเมือง
แต่ความสนุกของการ แบกเป้คือ
ต่อให้ จองพี่พักไว้ แต่การได้เดินทางไปถึงที่พัก
ด้วยพาหนะไหน การต้องดีลกับ
คนขับ เวลา และราคาอย่างไร
คือ การแก้ปัญหา และความท้าทาย อีกแบบนึงเลย
สมัยนี้ ยิ่งมี สัญญาณอินเตอร์เน็ตทั่วถึง
ยิ่งง่าย และน่าสนุกขึ้นไปอีก
ขอทำงาน เก็บตังก่อน นาาาคะ 😂😅
วันนี้ ว่าง โม้ เพลิน … ขอ อำภัย ค่ะ 🥹🍃
โฆษณา