ปะต้าคิดว่านะ!บางครั้งเราไม่สามารถประเมินความเสี่ยงได้ตลอดเวลาดอกถึงการมีกฎที่ตายตัวเพื่อช่วยลดโอกาสพลาดพลั้งในชีวิต
ความจริงแล้วบางกฎถูกสร้าง
จากความกลัว ประเพณี หรืออำนาจอาจไม่สอนให้คนคิด
เองเพื่อก่อให้เกิด“ปัญญา”
การทำตามกฎเพราะกลัวเกรง
อาจไม่เพราะเข้าใจเหตุผลแต่
เมื่อกฏเกณฑ์หายไปคนก็หลง
ทางทันทีเพราะขาดปัญญา
โลกซับซ้อนกว่าขาวกับดำ
บางสถานการณ์ไม่มีคำตอบ
ที่ขาวเสมอดอก
จำต้องอาศัยสติวิจารณญาณ
มากกว่ากฎที่ตายตัวจนทำให้
จำกัดตนเองคับแคบเกินไป
เป้าหมายคือการก้าวผ่านไป
ให้ได้ในช่วงเวลาที่ยุ่งยากนี้
เราอาจต้องการ “ปัญญา”
จะไม่ถามว่า“ห้ามทำอะไร”
แต่ถามว่า
“เราควรเป็นคนแบบไหน“
เพื่อให้ตนผ่านไปและดำรง
อยู่ได้ต่อไปอย่างเข้มแข็ง
เป้าหมายที่สูงกว่าพื้นฐานคือ
เห็นเหตุและผลของการกระทำด้วย
พฤติกรรมที่มั่นคงที่สุด
ไม่ใช่พฤติกรรมที่ถูกบังคับจากภายนอก
“ปัญญา”จึงเหมาะสำหรับทำให้คนรู้ว่าอะไรคือเลวร้ายอะไรคือทางเดินและเมื่อไรควรก้าวไป
ข้างหน้าหรือหยุดทบทวน
คนที่เติบโตที่สุดอาจไม่ใช่คน
ที่มีระดับภูมิคุ้มกันสูงที่สุด
แต่เป็นคนที่มองเห็นได้ชัดที่สุด จนไม่จำเป็นต้องตั้งเกณฑ์กดดันตนเองจนมึนงงหลงทางสถานการณ์นี้อาจ…ไม่จำต้อง
“มี How toแต่ควรมี How you”
ว่าใจเราสู้ขนาดไหน?
เราๆน่ะต่างไม่มีใคร
สมบูรณ์แบบดอก
ความเหนื่อยความเศร้า
ความท้อไม่ใช่สิ่งแย่นักดอก
แค่เป็นเพื่อนกับเค้าเข้าใจตัวเองเข้าใจเค้าให้เป็น
วันนึงทุกๆอย่างจะผ่านไปด้วยดี
เชื่อมั่นใจครับ
เป็นกำลังใจให้นะครับ
สู้ๆครับ
ทุกคนเคยป่วยทุกคนก่ะเคย
เหนื่อยทุกข์ใจด้วยกันทั้งนั้น
ในช่วงเวลานึงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 VoxPop