15 มิ.ย. เวลา 14:22 • ไลฟ์สไตล์

บทสาม

เงินกับศักดิ์ศรีที่ผมเผลอผูกไว้ด้วยกัน
“เราอาจไม่ได้เอาเงินไปผูกกับความสุขเสมอไป
แต่หลายครั้ง
เราเผลอเอาศักดิ์ศรีของตัวเองไปผูกไว้กับมัน”
____
มีช่วงหนึ่งของชีวิตที่ผมเชื่อว่า
ถ้าผมทำงานเก่งขึ้น
มีตำแหน่งดีขึ้น
มีรายได้มากขึ้น
ผมคงรู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น
ตอนนั้นผมไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องแปลก
เพราะคนรอบตัวก็พยายามแบบเดียวกัน
เราถูกสอนให้เรียนดี
ทำงานดี
มีความก้าวหน้า
และมีรายได้ที่เติบโตขึ้น
มันดูเป็นเส้นทางปกติของชีวิต
ผมจึงไม่เคยตั้งคำถามว่า
ระหว่างทางนั้น
ผมกำลังเอาคุณค่าของตัวเองไปผูกไว้กับอะไร
หลายปีผ่านไป
ผมเริ่มสังเกตตัวเองในวันที่ได้รับข่าวดี
วันที่ได้ขึ้นเงินเดือน
วันที่งานได้รับการยอมรับ
วันที่มีรายได้มากกว่าเดิม
ผมรู้สึกภูมิใจ
ซึ่งเป็นเรื่องปกติ
แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าคือ
ในวันที่ตรงกันข้าม
วันที่งานผิดพลาด
วันที่รายได้ไม่เป็นอย่างหวัง
หรือวันที่เห็นคนอื่นไปได้ไกลกว่า
ผมกลับรู้สึกว่าตัวเองมีค่าน้อยลง
เหมือนคุณค่าของผม
ขึ้นลงตามตัวเลขบางอย่าง
โดยที่ผมไม่เคยรู้ตัว
วันหนึ่งผมเริ่มถามตัวเองว่า
ถ้ารายได้ของผมลดลง
ผมจะยังเคารพตัวเองเหมือนเดิมไหม
ถ้าผมไม่ได้ประสบความสำเร็จเท่าที่หวัง
ผมจะยังมองว่าตัวเองมีคุณค่าหรือเปล่า
คำถามนี้ทำให้ผมเงียบไปนาน
เพราะผมเริ่มเห็นว่า
ลึก ๆ แล้ว
ผมไม่ได้ต้องการแค่เงิน
ผมต้องการความรู้สึกว่า
ตัวเองเป็นคนที่มีคุณค่า
และหลายครั้ง
ผมใช้เงินเป็นหลักฐานของสิ่งนั้น
เมื่อรายได้เพิ่มขึ้น
ผมรู้สึกมั่นใจ
เมื่อรายได้ไม่เป็นไปตามคาด
ผมเริ่มสงสัยในตัวเอง
ทั้งที่ความจริง
รายได้กับคุณค่าในฐานะมนุษย์
ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
คนคนหนึ่งไม่ได้มีคุณค่ามากขึ้น
เพียงเพราะเขามีเงินมากขึ้น
และไม่ได้มีคุณค่าน้อยลง
เพียงเพราะรายได้ของเขาลดลง
แต่ผมยอมรับว่า
การเข้าใจเรื่องนี้
ยากกว่าการพูดมันออกมา
โดยเฉพาะสำหรับคนทำงาน
เพราะเราใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิต
พิสูจน์ตัวเองผ่านผลงาน
ผ่านตำแหน่ง
ผ่านรายได้
จนบางครั้ง
เราลืมแยก
“สิ่งที่เราทำ”
ออกจาก
“สิ่งที่เราเป็น”
ผมยังอยากเติบโต
ยังอยากทำงานให้ดี
ยังอยากมีรายได้ที่มั่นคง
แต่ผมเริ่มไม่อยากเอาศักดิ์ศรีทั้งหมดของตัวเอง
ไปฝากไว้กับตัวเลข
เพราะวันหนึ่งตัวเลขเหล่านั้นอาจเปลี่ยน
แต่ชีวิตยังต้องเดินต่อ
และบางที
สิ่งที่ควรได้รับการดูแลมากที่สุด
อาจไม่ใช่สถานะทางการเงิน
แต่อาจเป็นความสัมพันธ์ที่เรามีกับตัวเอง
วันนี้ผมยังเรียนรู้เรื่องนี้อยู่
ยังมีบางวันที่เผลอเปรียบเทียบ
ยังมีบางวันที่เอาตัวเลขไปวัดคุณค่าตัวเอง
แต่ผมเริ่มเห็นมันเร็วขึ้นกว่าเดิม
และนั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของอิสรภาพอีกแบบหนึ่ง
อิสรภาพจากการต้องพิสูจน์ตัวเองตลอดเวลา
….
ผมยังไม่รู้ทั้งหมด
แต่เริ่มเห็นบางอย่าง
🌙
🌙 บันทึกเงียบท้ายบท
บางทีสิ่งที่เราอยากได้จากเงิน
อาจไม่ใช่เงิน
แต่อาจเป็นความรู้สึกว่า
เรามีคุณค่าเพียงพอแล้ว
โฆษณา