9 ชั่วโมงที่แล้ว • ความคิดเห็น
เมื่อเกิดมา มาชีวิต ได้กายมนุษย์ ที่แคกต่างจากกายสัตว์ ที่ออกมาก็ มีสี่ขา ลุกจึ้นเดินได้เลย แต่กายมนุษย์ ที่ว่า เป็นสัตว์ประเสริฐ กายประเสริฐ พอออกจากท้องแม่ ก็ต้องอาศัย ผู้อุปการะอุปถัมภ์ บ้างก็เกิดที่นั้นที่นี่ เกิดไปถิ่นฐานพ่อแม่ พ่อแม่ มีปัจจัย หรือว่า ไม่มีอะไรต่าง มาอำนวยความสะดวกสบาย เลื้องดู ..นั่นเค้าว่า เรื่องราวที่มีทั้งบุญ หรือ ขาดบุญกุศล อุปการะ อุปถัมภ์ เกิดมาก็ขาดแคลน บางคน ก็ว่า เกิดมาไม่ต้องทำอะไร กองเงินกองทอง ก็มารอคอย
พอเกิดมา ก็ต้องหัด เดินหัด คลาน กว่าจะลุกเดินได้ ก็ใช้ว่านาน ก็ต้องอาศัย ผู้ช่วยเหลือ บ้างก็มีคนรับใช้คอยดู ย้างก็อาศัยปู่ย่าตายาย พ่อแม่ก็ไม่มีเวลา ..เอ้า.อยู่พ่อแม่ แตกแยก เดินกันคนละทางอีกแล้ว มันมีเรื่องราวต่าง กว่าจะเดินได้ ก็ล้มลุกคลุกคลาน ไม่รู้กี่ครั้ง
หากล้มแล้ว ไม่พยาม หัดเดินต่อ มันก็เดินไม่ได้ เดินไปหยิบของมากิน ก็ทำไม่ได้ เรื่องราว ต่างๆ มันเป็นรับผิดชอบ ตัวเอง ล้มแล้ว ก็ต้องลุกขึ้น เดืนให้ได้ เหมือนเด็กเดินไปหยิบกินเองได้ หากเราไม่ทำเอง ใครเค้าจะมาหยิบของให้เรากิน ล้มแล้วไม่ลุก ก็ทำนองนี้
.ล้มแล้วไม่ลุก มันก็มีช่วยตัวเองไม่ได้ จะไปช่วยคนอื่น ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย มีแต่จะสร้างภาระ ให้คนใกล้เคียง หากเค้ามีน้ำใจ เห็นอกเห็นใจ ก็ยังดี ไม่ลำบาก หากคนรอบกาย แร้งน้ำใจ แร้งเยื่อใย จะทำอย่างไรดีหนอ .ลุกก็ไม่ได้เสียแล้ว. อ่อนเปลี้ยไปทั้งกายทั้งจิต. ทั้งกายทั้งใจจะเป็นสุขมั้ย
ยิ่งมัวกลัวนั่น กลัวนี้กลัวเจ็บ ไม่ยอมลุก ร่างกายไม่แข็งแรง ไม่ฝืนกาย บีงคับกายให้ลุก บ่นพร่ำเพ้อ ไม่ใคร่ช่วยเหลือ . ก็นั่งรอคนไปเถิด ล้มแล้วไม่นอมจะลุกขึ้นมา ไม่ฝืนไม่อดทน .มันก็ .ล้ม.แล้วไม่ต้องลุก นอนร้องครวญคราง . มันก็อยู่อย่างนั้นไปเถิด .มีความสุขมั้ย ล้มแล้วไม่ลุก
คราวนี้ เราก็ไปดู คนที่เค้าล้มไม่ลุก ก็ทำท่านอน ลุกไม่ขึ้น ท่าไม้ตาย นอนตาย .เอ้า. ไม่ยอมลุกเสียแล้ว ใครเค้าเอาอาหารมาให้ก็กลืนกินเองไม่ได้ ต้องคนเค้าสงเคราะห์ เจาะสอด ส่งอาหาร ทำทางลัดให้ ลงกระเพาะอาหาร ล้มแล้วไม่ลุก นี่มันน่ากลัว ท่าไม้ตาย นอนตายมาจะมาหา แหม.กว่าลมจะหมดนี่ ทุกข์ทรมาน
เอ้า คราวนี้ เรามาดู แหม พอหัดลุก หัดเดิน คล่องแคล้ว ชำนิชำนาญ . เป็นอัตโนมัติว่างั้น มันเดินไปนั้นนี้ เดิน ยืน นั่ง นอน ก็มีเรื่อง มีเหตุให้คิด มันคิดไม่หยุด คิดจนฟุ้งช่าน ปวดหัวไมเกรนก็มี บ้างก็สมองแตกเสียงั้น .นอนลงไปใช้ท่าไม้ตาย ลมมันก็ยังมีอยู่ ไม่ดับ มันก็คิดนึกไปเรื่อย ห่วงนั่นนี่นี่หามาได้ นั้นไม่มร ที่มีอยู่ก็อยากได้มาก ที่มีน้อยก็อยากได้ ลงทุกแทงหวยกว่า
มีเรื่องราวมาก ในใจ ที่นึกคิด สรรหามมาคิด หาวิธีการ สาระพัดจะคิด .ทำแล้ววจะได้ดังใจมั้ย ..โน้น มีหมดเค้าร่ำลือ ว่าทำนานทายทักเก่ง เอาก็ต้องเอาเงินไปให้เค้าดูเสียหน่อย .ทายอย่าวนั่นอย่าวนี่ คนไม่มีบุญ มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก มีแต่..โอม..จงลง จมลงไป ต่ำต้อย ลงไป
คราวนี้ เราก็มามอง ยิน เดิน นั่ง นอน ไอ้ที่ไม่มีคิดอะไรในใจมีมั้ย . เราก็มาหัด ฝึกหัด พักกาย พักจิต ปลดเปลื้องอารมณ์นึกคิดไป ชั่วขณะหนึ่งก็ยังดี เดินนิ่งๆ ยื่นนิ่งๆ นั่งนิ่งๆ นอนนิ่ง ไม่คิดนึกอะไรเลย . ทำจิตอยู่กับพระ ภาวนาพุทโธ ขึ้นมา นั่น จะช่วยให้จิต มีกำลัง เข้มแข็งขึ้นมา ทั้งกายใจ .
โฆษณา