ฝากลม..ชมเมฆ
[บทกวี ชมเมฆ]
ริ้วลายศิลป์ ขลิบฉากฟ้า พาคลี่งาม
ใครนิยาม ระลอกเมฆ ที่เสกสร้าง
ธรรมชาติ ไฉไล ล้วนถากถาง
ประดิษฐ์วาง หยักเรียวลอน ผ่อนตาชม
กอบปุยขาว ราวละลอง รองรุ้งแดด
ทับเบียดแทรก แสร้งเสกรูป คล้ายคลุมห่ม
เป็นแพพราว ยาวแผ่ แลตาชม
กระแสลม แต่งคมคลื่น รื่นพัดพา
จากคลื่นแรง โน้มถ่วง หน่วงอากาศ
แลวิลาศ คลี่กระจาย แผ่ปกฟ้า
นักดูเมฆ เขาหลงรัก เป็นหนักหนา
นิยามว่า 'อันเดลูตัส' ให้มัดใจ
ศัพท์ละติน แปลความหมาย ว่า 'มีคลื่น'
พาดยาวยื่น ให้ตื่นตา พิสมัย
แผ่ตั้งนอน เป็นคลื่นลอน หลากลวดลาย
แทรกริ้วสาย สลับช่องว่าง กั้นชั้นบาน
หลากความเชื่อ เจือแฟนตาซี ที่สืบสาย
เรียกกลุ่มเมฆ แผ่นดินไหว ให้ครั่นคร้าม
ศิลปิน ได้ยินยล ล้นความงาม
ยอดกวี ตั้งคำถาม บันดาลใจ
ให้เงยแหงน มองฟ้า นภาเพ่ง
ได้วาดเปล่ง ร้อยถ้อยคำ ด่ำความหมาย
ถักประพันธ์ ลั่นโวหาร ละลานใจ
ฝากสายลม ชมเมฆไป ไล้รัญจวน...
ภาพประกอบทุกภาพ ถ่ายโดยผู้เขียน/เจ้าของเพจ เย็น วันเสาร์ที่ 20 มิ.ย.2569
ที่ PTT Station ไอยวริญ อำเภอเมือง สระแก้ว
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 VoxPop